پژوهشگاه فرهنگ ،هنر و ارتباطات فرهنگ یزد 9988-1735 1 1 2019 05 22 Format of Marriage Agreements during Ghadjar Dynasty بررسی ساختار صوری عقدنامه‌های باقی‌مانده عصر قاجار در یزد 119 140 94219 10.22034/fyazd.2019.94219 FA آسیه ذبیح نیا عمران دانشیار دانشگاه پیام نور یزد مرجان السادات میرحسینی کارشناس ارشد ادبیات عامه Journal Article 2019 10 09 Marriage agreements are documents that can show the historical and national identity of a society. They can help know the culture and history of a nation. A marriage agreement deals with a very important issue in Iranian families, i.e. marriage. It gives the marriage a legal aspect. Since marriage is a recommended religious action in Islam, one can find many examples of marriage agreement. The study of such agreements left from Ghadjar dynasty can help us learn about the cultural, social, economic, and legal situation of that time. Even though marriage agreement is a legal document that needs no color specification, they used to be colored, illuminated and handwritten, that can illustrate the development of painting, illumination and calligraphy during Ghadjar dynasty. A descriptive analytic library study was carried out to investigate the marriage agreement during Ghadjar dynasty. قباله­ های ازدواج، نکاح نامه­ هایی هستند که هویّت ملّی و تاریخی هر ملّت را نشان       می ­دهند. آثار ارزشمندی که به شناخت فرهنگ یا تاریخ ما کمک قابل توجهی می­ کنند؛ زیرا عقدنامه بیانگر مهمترین رکن زندگی ایرانیان یعنی خانواده و امر ازدواج را جنبة حقوقی   می­بخشد. تنوع و زیاد بودن این اسناد به دلیل گستردگی امر ازدواج و محیط مذهبی دورة قاجار، که بر ازدواج به عنوان سنّت الهی و مقدّس و سفارش پیامبر(ص) و ائمه معصومین(ع) تأکید داشتند. دین اسلام بر تمام جنبه ­های حقوقی این عقدنامه ها حاکم بوده است و مسلمانان اعتقاد دارند که ازدواج به عنوان نعمتی خداداد زمینه­ ساز تکامل انسان است. بررسی این عقدنامه­ ها در شناخت تاریخ دورة قاجار مؤثر است و تحلیلی درست وآشکار از جنبه­ های مختلف تاریخ این دوره از نظر فرهنگی­، اجتماعی­، اقتصادی­، حقوقی و وجه رایج ایران می­ دهد. عقدنامه سند حقوقی است و از سنّت­های مهمّ ایرانیان بوده که    هنوز در میان ایرانیان رواج دارد. برای پررنگ کردن یا طراحی با استفاده از رنگ و نقش عقدنامه­ ها می­توان به سیر تطوّر هنر تذهیب در عهد قاجار پی برد. در این نکاح­نامه­ ها هنر خطّاطی و نقّاشی و تذهیب و نویسندگی با باورها و اعتقادات دینی و مذهبی مردم عجین شده و با توجّه به وضع مالی خانوادة طرفین ازدواج به شکل­های متفاوتی تولید می­ شده است.<br /> <strong> </strong> https://fyazd.ricac.ac.ir/article_94219_4f6d66f79167e45f4853cd4dcbf7261f.pdf