پژوهشگاه فرهنگ ،هنر و ارتباطات فرهنگ یزد 9988-1735 1 4 2020 02 20 A study of the use of words and terms native to the Khatam city dialect in the poems of Janshkar بررسی کاربرد کلمات و اصطلاحات بومی شهرستان خاتم در اشعار جانشکر 55 82 122395 10.22034/fyazd.2020.122395 FA اکبر رنجبر دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی،مدرس دانشگاه پیام نور مروست Journal Article 2020 09 12 The present speech is an attempt to recognize the dialect of the people of Khatam city and to study its audio and phonetic features. The author has tried to collect and categorize some of the words, the change of vowels and consonants and the transliteration of words, which is one of the main causes of phonetic differences in this dialect. The newcomer to the city examines the phonetic changes and derivative construction related to each word. The most important and prominent features of his poetry are thematics, subtlety and illustration. Traces of the language of the alley can also be seen in his poetry. Poetic motifs such as garden, flood, cloud, green, rain, forest, spring, etc. can be found in his poetry, which is the basis of various images and themes. Due to the poet's interest in agriculture, illustration with terms and themes related to agriculture is also frequent in his poetry. Randane, beautiful, new themes and thematic composition with literary terms are other prominent features of the style of his poems. An examination of the etymology of the vocabulary of this dialect shows that the Iranian dialects have many commonalities and similarities that are derived from the ancient Persian languag گفتار حاضر کوششی است در راه شناخت گویش مردم شهرستان خاتم و بررسی ویژگی‌های‌ صوتی و آوایی آن. نگارنده کوشیده است، ضمن جمع‌آوری و دسته‌بندی پاره‌ای از واژه‌ها، ابدال مصوت‌ها و صامت‌ها و آوانگاری واژه ها که یکی از عوامل عمدة اختلافات صوتی و آوایی است، در این گویش، در مورد هر واژه، با ذکر شاهد مثال از اشعار جانشکراز شاعران معاصر و نوپرداز شهرستان تحوّلات آوایی و ساخت اشتقاقی مربوط به هر واژه را بررسی کند. مهمترین و برجسته‌ترین ویژگی های شعری او، مضمون‌یابی، نازک‌گویی و تصویرسازی است. ردپای زبان کوچه نیز در شعر او فراوان دیده می‌شود. موتیف‌های شعری مانند باغ، سیل، ابر، سبزه، باران، جنگل، بهار و ... در شعر او به فراوانی یافت می‌شود که دستمایة تصویرها و مضمون‌های گوناگون قرار گرفته است. با توجّه به علاقة شاعر به کشاورزی، تصویرسازی با اصطلاحات و مضامین مربوط به کشاورزی نیز در شعر او پربسامد است. مضامین رندانه، زیبا، نو و مضمون‌سازی با اصطلاحات ادبی از دیگر ویژگی‌های برجسته سبکی سروده‌های وی است. بررسی ریشه‌شناسی واژگان این گویش نشان می‌دهد که گویش‌های ایرانی دارای اشتراکات و شباهت‌های زیادی هستند که از زبان ایرانی باستان منشعب شده‌اند. https://fyazd.ricac.ac.ir/article_122395_ee995a6d54f9ee93cde71f903299c840.pdf